Schermafbeelding 2019-06-03 om 11.48_edi

Member of AFC

© Soo Bijzonder Adoptie | Soorien Zeldenrust | Zwolle | info@soobijzonder.nl | KVK 71333584 

 Algemene voorwaarden | Privacy Statement

  • LinkedIn - Black Circle
  • Instagram - Black Circle
  • Twitter - Black Circle

Copyright 2018 - 2019 © Soo Bijzonder

Hoe sta ik in mijn eigen adoptie, super blij. Toen ik werd geadopteerd, kregen mijn ouders documenten mee. Hier werd verteld dat mijn biologische moeder niet voor mij kon zorgen, aangezien haar leeftijd (18 jaar) en mijn biologische vader was onbekend. Mijn Nederlandse ouders konden kinderen krijgen maar wilde graag een kind adopteren, en hier ben IK. 

“Gevlogen over aardse prachten, liefdevol en vrolijk daar kwam jij. Om jou een kans te geven, het mooiste wat er maar kan zijn. Ben jij nu in ons leven, ooit zul je dit begrijpen, daarvoor ben je nu nog klein” 

Dat was de tekst op het geboortekaartje. Eerst begreep ik de tekst niet. Sinds mijn 12e was ik bezig met het vragen aan mijn ouders waarom heb ik een kleurtje en jullie niet? Waarom ben ik anders dan andere? De eerste vraag konden zij beantwoorden. De tweede vraag ging ik zelf onderzoeken.

 

Mijn ouders vertelde dat ik ben geadopteerd uit Colombia, omdat mijn biologische moeder niet voor mij kon zorgen en wilde dat ik een goed leven zou hebben. Tot op heden ben ik blij met de keuze die zij heeft gemaakt. Ik heb super lieve ouders die mij steunen in alles wat ik doe. Zij hebben mij grootgebracht met verschillende normen en waarden zoals respect en liefde. Pap en mam ik hou van jullie!

 

Ik was 7 jaar oud, toen gingen wij terug naar Colombia om daar mijn zus op te halen. Mijn zus is ook geadopteerd uit Colombia, stad Arauca.  Zij is inmiddels 24 jaar. Het voelt als mijn echte zus. 

Van kleins af aan was ik haar ’grote” broer die haar zou beschermen in alles.  Sindsdien hebben we een echte broer en zus verband. 

Toen ik nog op school zat kwamen er allerlei aspecten te pas liefde, relaties en toekomst.  Toen ik naar de Middelbare School ging kwam ik erachter dat ik op jongens viel. Hetgeen wat ik in eerste instantie niet accepteerde. Ik had een gay profiel aangemaakt om in contact te komen met jongens die in hetzelfde schuitje zaten. Iemand van het VMBO vond het leuk om mijn profiel te delen met heel de afdeling. Iedereen wist het, dus kwam ik er niet meer onderuit. Ik dacht bij mezelf, nu ga ik het zeggen ook! 

Eerst wou ik het aan mijn ouders en zus vertellen dat ik op jongens val. Hoe zouden zij reageren..?? Tijdens het avondeten kwamen de woorden eruit: ”Pap, mam en Dayan ik moet jullie iets vertellen… 

Ik ben GAY!” Mijn ouders wisten dit allang en zeiden: ”Ricardo dit wisten wij al toen je klein was.

Hoe je deed, praat etc..” Wauw en daar zat ik te huilen.. Eerst van verdrietigheid vlak daarna van blijdschap. Dit had ik nooit verwacht.  1estap was gezet. Nu mijn vrienden. Pff wat was dat spannend zeg. Nu kwam ik erachter of het wel mijn echte vrienden waren.  Ik had het aan hun verteld en tot grote spijt heb ik wat vrienden verloren… Nu wist ik wel wie mijn echte vrienden waren.

 

Ik had besloten nadat iemand mijn profiel bekend had gemaakt het ook in de klas te vertellen.

Op 14-jarige leeftijd kwam ik uit de kast, in de klas! Iedereen gaf een applaus. Zij vonden het stoer dat ik dit deed. Ook ben ik uit de kast gekomen in de sportklas. Daarna ging eigenlijk alles normaal.

Er werden grapjes gemaakt zoals naar wie kijk je onder de douche, wat heb je allemaal gedaan en de wel bekende vraag, ben jij het mannetje of het vrouwtje..? Er werd aan mij gevraagd een top 10 te maken van de meest knapste jongen van de Mavo, hoe leuk.

 Maar er waren ook minder leuke dingen gebeurd. Ik werd bedreigd door 2 jongens, die homo’s haten, Hater zijn meestal praters, maar stiekem… Aangifte gedaan en tot op heden niks meer gehoord. Gelukkig kreeg ik steun van iedereen. Sindsdien support ik LGBT-community. Elk jaar naar Gaypride Amsterdam, Roze maandag. 

 

Ook merk ik sinds dat ik uit de kast ben, dat er veel op mijn pad is gekomen. Het maakt je opener en ik kwam hier makkelijker uit mijn comfort zone. In 2014 lanceerde ik een mobiele cocktailbar en kreeg ik diverse boekingen. Er bestaat ook een adoptie groep, speciaal voor Colombianen. Super leuk als je cocktails mag maken.  Je leert nieuwe mensen kennen, hun verhalen en dat inspireert mij dan weer. Ik ben ook werkzaam als influenceer voor diverse bedrijven. 

 

Ergens knabbelt het nog steeds om terug te gaan naar Colombia om daar mijn biologische moeder op te zoeken. Als het mij lukt ben ik super blij, zo niet dan alsnog. Want ik ben trots op mijn roots, cultuur, natuur, muziek en dans. 

Ik hoop met mijn adoptie verhaal dat een boodschap is overgekomen.  ”Wees altijd jezelf en trots op jezelf”

 

”Nacido solo y recibido con los brazos abiertos”

 

Ricardo Rinkel 

Ricardo

Thema: adoptie/homosexualiteit

Super leuk dat ik mijn adoptie verhaal mag vertellen bij Soo Bijzonder. 

Mijn naam is Ricardo Rinkel. Ik ben 28 jaar oud en geadopteerd uit Villavicencio, Colombia en ben homosexueel. Ik was een zeven maanden oude baby toen ik werd geadopteerd uit Villavicencio, Colombia. Ben opgegroeid in Bovenkarspel (Noord-Holland) en verhuist naar Eindhoven waar ik tot op heden samenwoon met mijn lieve vriend.